RIEDANTIS MOLIŪGAS
Det rullende gresskaret
Seniai seniai, viename mažame Irano kaimelyje gyveno sena moteris.
Šalia kaimo driekėsi didelis, tamsus ir bauginantis miškas.
Sena moteris turėjo dukrą, kuri buvo ištekėjusi ir išsikėlusi gyventi anapus miško.
Jos ilgai nebuvo mačiusios viena kitos, tad artėjant Eid šventei, sena moteris nusprendė keliauti per mišką ir švęsti kartu su dukra bei jos šeima.
Det var en gang en gammel dame som bodde i en liten landsby i Iran. Ved siden av landsbyen var det en stor, skummel skog. Den gamle damen hadde en datter som hadde giftet seg og flyttet til den andre siden av skogen. De hadde ikke sett hverandre på lenge, så da det nærmet seg Eid, bestemte hun seg for å gå gjennom skogen for å feire sammen med datteren og familien hennes.
Ji susikrovė maisto ryšulėlį, apsivilko ilgą, juodą, gėlėtą čadorą ir leidosi į kelią.
Eidama vis gilyn į mišką, ji persiškai dainavo:
Alå doxtar balå qorbunatam man,
be ghorbat rafti o heirunatam man („Mano brangioji dukrele, aš tave myliu,
tu iškeliavai į svetimą kraštą, ir aš tavęs labai ilgiuosi.“)
Den gamle damen pakket en sekk med mat og tok på seg en lang, svart, blomstrete chador, og så begynte hun å gå. Mens hun gikk lenger og lenger inn i skogen, sang hun på persisk:
Alå doxtar balå qorbunatam man, be ghorbat rafti o heirunatam man. («Min kjære datter, jeg elsker deg, du har dratt til et fremmed sted, og jeg lengter etter deg»).
Staiga vilkas pastojo jai kelią!
Sena moteris išsigando ir sustingo vietoje.
Vilkas apsilaižė ir tarė:
„Nam, nam… tu atrodai kaip gardus kąsnelis!“
Sena moteris sukaupė drąsą ir atsakė:
„Aš ne gardus kąsnelis – esu liesa, pilvas mano plokščias.
Mažai manyje riebalų, suvalgysi – sotus nebūsi.“
Vilkas atsiduso:
„Bet aš toks alkanas… ką man daryti?“
Tuomet sena moteris tarė:
„Leisk man nueiti pas dukrą švęsti Eid ir valgyti ryžius ir avieną.
Kai tapsiu didelė ir soti, sugrįšiu kaip gardus patiekalas, patiektas ant padėklo!“
Nors vilkas buvo labai alkanas, jam ši mintis patiko.
Sena moteris nuskubėjo toliau per mišką.
Plutselig stod en ulv midt i veien! Den gamle damen ble redd og stivnet til. Ulven siklet og sa: «Nam, du ser ut som et deilig måltid!».
Den gamle damen tok mot til seg og sa: «Jeg er da ikke deilig mat, jeg er tynn med mage flat. Kroppen min har lite fett, spiser du meg, blir du ikke mett!»
Ulven sa: «Men jeg er jo så sulten, hva skal jeg gjøre, da?»
Den gamle damen svarte: «La meg dra til datteren min for å feire Eid og spise ris med lammespyd. Når jeg har blitt stor og mett, kommer jeg tilbake som en deilig rett som kan spises på et brett!»
Selv om ulven var skrubbsulten, syntes han det var en god idé. Den gamle damen skyndte seg videre gjennom skogen.
Staiga iš medžio nušoko tigras!
Sena moteris krūptelėjo.
Tigras išsišiepė ir tarė:
„Nam, nam… tu atrodai kaip gardus kąsnelis!“
Ir vėl sena moteris pasakė tą patį:
„Aš ne gardus kąsnelis – esu liesa, pilvas mano plokščias…“
Tigras paklausė:
„Bet aš toks alkanas… ką man daryti?“
Tuomet sena moteris tarė:
„Leisk man nueiti pas dukrą švęsti Eid ir valgyti ryžius ir avieną.
Kai tapsiu didelė ir soti, sugrįšiu kaip gardus patiekalas, patiektas ant padėklo!“
Nors tigro pilvas buvo visai tuščias, jis sutiko.
Sena moteris nuskubėjo toliau.
Plutselig hoppet en tiger ned fra et tre! Den gamle damen skvatt til. Tigeren gliste og sa: «Nam, du ser ut som et deilig måltid!»
Den gamle damen tok mot til seg og sa: «Jeg er da ikke deilig mat, jeg er tynn med mage flat. Kroppen min har lite fett, spiser du meg, blir du ikke mett!»
Tigeren sa: «Men jeg er jo så sulten, hva skal jeg gjøre, da?»
Den gamle damen svarte: «La meg dra til datteren min for å feire Eid og spise ris med lammespyd. Når jeg har blitt stor og mett, kommer jeg tilbake som en deilig rett som kan spises på et brett!»
Selv om tigeren var helt tom i magen, syntes han det var en god idé. Den gamle damen skyndte seg videre gjennom skogen.
Staiga didžiulis liūtas užtvėrė jai kelią!
Liūtas suriaumojo:
„Nam, nam… tu atrodai kaip gardus kąsnelis!“
Ir vėl sena moteris pasakė tą patį:
„Aš ne gardus kąsnelis – esu liesa, pilvas mano plokščias…“
Liūtas paklausė:
„Bet aš toks alkanas… ką man daryti?“
Tuomet sena moteris tarė:
„Leisk man nueiti pas dukrą švęsti Eid ir valgyti ryžius ir avieną.
Kai tapsiu didelė ir soti, sugrįšiu kaip gardus patiekalas, patiektas ant padėklo!“
Liūtas urzgė iš alkio, bet ir jam ši mintis pasirodė gera.
Sena moteris nuskubėjo toliau.
Plutselig stod en diger løve midt i veien! Den gamle damen stanset og gispet. Løven brølte og sa: «Nam, du ser ut som et deilig måltid!»
Den gamle damen tok mot til seg og sa: «Jeg er da ikke deilig mat, jeg er tynn med mage flat. Kroppen min har lite fett, spiser du meg, blir du ikke mett!»
Løven sa: «Men jeg er jo så sulten, hva skal jeg gjøre, da?»
Den gamle damen svarte: «La meg dra til datteren min for å feire Eid og spise ris med lammespyd. Når jeg har blitt stor og mett, kommer jeg tilbake som en deilig rett som kan spises på et brett!»
Selv om løven var så sulten at det rumlet i magen, syntes han det var en god idé. Den gamle damen skyndte seg videre gjennom skogen.
Saulei nusileidus ir sutemus, ji pagaliau pasiekė dukters namus.
Džiaugsmas buvo toks didelis, kad ji pamiršo visus miško pavojus.
Septynias dienas ji valgė gardų maistą ir smagiai leido laiką su šeima.
Da solen gikk ned og det begynte å bli mørkt ute, kom den gamle damen endelig frem til datteren sitt hus. Hun ble så glad for å se familien sin at hun glemte alt som hadde skjedd på veien.
De neste syv dagene koste hun seg med familien sin og spiste masse god mat.
Kai atėjo metas keliauti namo, sena moteris prisiminė vilką, tigrą ir liūtą.
Dukra, išgirdusi apie tai, panoro padėti.
Jos nuėjo į turgų ir nusipirko didžiulį moliūgą.
Namuose nupjovė viršų ir išskobė vidų, kol moliūgas tapo tuščiaviduris.
Da den gamle damen skulle gå hjem igjen, kom hun til å tenke på ulven, tigeren og løven som ventet på henne. Da datteren fikk høre om dyrene i skogen, ville hun gjerne hjelpe moren sin. Sammen fikk de en idé. De dro til basaren og kjøpte et stort gresskar som de tok med seg hjem. De skar av toppen på gresskaret og gravde ut fruktkjøttet til det ble et tomt rom inni gresskaret.
Sena moteris įlipo į moliūgą.
Dukra uždėjo dangtį, o kaimo žmonės padėjo pastumti moliūgą, kad jis pradėtų riedėti. Ir moliūgas nuriedėjo gilyn į mišką.
Den gamle damen klatret inn i gresskaret. Datteren la på lokket, og sammen med de andre i landsbyen dyttet de gresskaret med den gamle damen inni, så det fikk fart og begynte å rulle. Gresskaret rullet av sted innover i skogen.
Oi! Moliūgas staiga sustojo.
Tai buvo liūtas.
Liūtas apžiūrėjo moliūgą ir paklausė:
„Riedantis moliūge, pasakyk man – ar matei riebią seną moterį?“
„Ne, walla, ridenk mane, ridenk mane iš čia!“ – atsiliepė senoji moteris iš vidaus.
Liūtas pastūmė moliūgą, ir šis nuriedėjo toliau.
OI! Plutselig kjente den gamle damen at gresskaret stanset. Det var løven som hadde stoppet det. Løven så på gresskaret og spurte: «Rullende gresskar, fortell meg: Har du sett en fet dame på din vei?»
«Nei, walla, rull meg, trill meg herifra», svarte den gamle damen inni gresskaret. Løven ga gresskaret fart, og det rullet videre inn i skogen.
Dunkt! Moliūgas staiga sustojo.
Tai tigras jį sustabdė.
Tigras apžiūrėjo moliūgą ir paklausė:
„Riedantis moliūge, pasakyk man – ar matei riebią seną moterį?“
„Ne, walla, ridenk mane, ridenk mane iš čia!“ – atsiliepė senoji moteris iš vidaus.
Tigras pastūmė moliūgą, ir šis nuriedėjo toliau.
DUNK! Plutselig kjente den gamle damen at gresskaret stanset igjen. Nå var det tigeren som hadde stoppet det. Tigeren så på gresskaret og spurte: «Rullende gresskar, fortell meg: Har du sett en fet dame på din vei?»
«Nei, walla, rull meg, trill meg herifra», svarte den gamle damen inni gresskaret. Tigeren ga gresskaret fart, og det rullet videre gjennom skogen.
Au! Moliūgas staiga vėl sustojo.
Tai vilkas jį sustabdė.
Vilkas apžiūrėjo moliūgą ir paklausė:
„Riedantis moliūge, pasakyk man – ar matei riebią seną moterį?“
„Ne, walla, ridenk mane, ridenk mane iš čia!“ – atsiliepė senoji moteris iš vidaus.
Bet vilko nepavyko pergudrauti, nes jis pažino senosios moters balsą.
Vilkas atlupo moliūgo dangtį ir šoko į moliūgą, bet sena moteris buvo gudri ir
apačioje ji buvo padariusi dar vieną dangtį.
Ji greitai iššoko lauk, o vilkas nieko nesupratęs liko įkalintas moliūge!
AU! Plutselig kjente den gamle damen at gresskaret stanset enda en gang. Nå var det ulven som hadde stoppet det. Ulven sniffet på gresskaret og spurte: «Rullende gresskar, fortell meg: Har du sett en fet dame på din vei?»
«Nei, walla, rull meg, trill meg herifra», svarte den gamle damen inni gresskaret. Men ulven lot seg ikke lure, han kjente igjen stemmen til den gamle damen.
Han rev av lokket på gresskaret og glefset: «Aha, der er du!» Han stupte inn i gresskaret for å få tak i den gamle damen. Men hun hadde laget et lokk i bunnen av gresskaret også. Lynraskt åpnet hun lokket og kom seg ut av gresskaret. Før ulven skjønte hva som hadde skjedd, hadde den gamle damen lukket gresskaret fra begge sider. Nå var ulven innestengt!
Sena moteris, tapusi didelė ir stipri po Eid šventimo, stūmė moliūgą su vilku viduje iš visų jėgų.
Jis riedėjo vis greičiau ir greičiau, kol nukrito į gilią, tamsią daubą.
Sena moteris nusivalė gėlėtą čadorą, grįžo patenkinta namo ir išsivirė sau puodelį arbatos.
Snip, snap, snute- štai ir baigta pasakutė.
Den gamle damen som hadde spist seg stor og sterk, tok i alt hun kunne og dyttet gresskaret med ulven inni til det begynte å rulle nedover en gresslette. Gresskaret trillet raskere og raskere, og falt til slutt ned i en dyp, mørk dal.
Den gamle damen børstet av den blomstrete chadoren sin og gikk fornøyd og glad hjem og lagde seg en kopp te.
Snipp, snapp, snute, så var eventyret ute.
Det rullende gresskaret // Riedantis moliūgas
Illustrasjoner: Svetlana Voronkova
Revidert i 2025 av Nasjonalt senter for flerkulturell opplæring
Forsidedesign: Mari Helén Holum
Revisjon og lyd på litauisk og norsk bokmål: Airida Racyte
ISBN:
Copyright © 2026 · NAFO
Lisensieret under en Creative Commons Navngivelse-
IkkeKommersiell-DelPåSammeVilkår 4.0 Internasjonal lisens.
Du finner flere flerspråklige fortellinger gratis på morsmål.no/fortellinger
Der finner du også tilleggsressurser og lydstøtte til fortellingene.
Lisensieret under en Creative Commons Navngivelse-
IkkeKommersiell-DelPåSammeVilkår 4.0 Internasjonal lisens.
Copyright © 2026 · NAFO
