DERİ ELDİVEN
SKINNVOTTEN
Soğuk bir kış gününde, yaşlı bir adam köpeğiyle birlikte ormanda yürüyüşe çıktı.
En kald vinterdag gikk en gammel mann på tur i skogen med hunden sin.
Adam yürürken, eldivenlerinden birini karda düşürdü. Eldivenini kaybettiğini fark etmedi ve yürümeye devam etti.
Mens mannen gikk, mistet han den ene votten sin i snøen. Han merket ikke at han hadde mistet den, og gikk videre.
Bir süre sonra, bir fare koşarak geldi. Fare, eldivenin içine süzüldü ve düşündü:
“Bu gece burası benim evim olacak!”
Etter en liten stund kom en mus pilende. Musen smatt inn i votten og tenkte: «Dette skal være huset mitt i natt!»
Çok geçmeden küçük bir kurbağa zıplayarak eldivene yaklaştı. “Burada kim yaşıyor bakalım?” diye sordu kurbağa.
Fare cevapladı: “Ben İpek Tüylü Farem. Sen kimsin?” “Ben Uzun Bacaklı Canlı Kurbağayım. Bu gece burada uyuyabilir miyim?” diye sordu kurbağa.
“Elbette, gel içeri,”dedi fare.
Det gikk ikke lang tid før en liten frosk kom hoppende bort til votten. «Hvem er det som bor her, da?» spurte frosken. Musen svarte: «Jeg er Pilemus Silkehår. Hvem er du?». «Jeg er Friskefrosk Langelår. Kan jeg få sove her i natt?» spurte frosken. «Ja da, bare kom inn», sa musen.
Bir süre sonra bir tavşan zıplayarak geldi. Eldivenin önünde durdu ve sordu: “Burada kim yaşıyor bakalım?” Eldivenin içindeki hayvanlar cevapladı: “Biz İpek Tüylü Farem ve Uzun Bacaklı Canlı Kurbağayız. Sen kimsin?” “Ben Zıplayan Dansçı Tavşanım. Bu gece burada uyuyabilir miyim?” diye sordu tavşan. “Elbette, gel içeri,” dediler hayvanlar.
Litt senere kom det en hare sprettende. Haren stanset foran votten og spurte: «Hvem er det som bor her, da?» Dyrene i votten svarte: «Vi er Pilemus Silkehår og Friskefrosk Langelår. Hvem er du?» «Jeg er Haremann Hoppsadans. Kan jeg få sove her i natt?» spurte haren. «Ja da, bare kom inn», svarte dyrene.
Derken, bir tilki sessizce geçerken eldiveni fark etti. Durdu ve sordu: “Burada kim yaşıyor bakalım?”
Eldivendeki hayvanlar cevapladı: “Biz İpek Tüylü Farem, Uzun Bacaklı Canlı Kurbağayız ve Zıplayan Dansçı Tavşanız. Sen kimsin?” “Ben İpek Kuyruklu Tilki Anneyim. Bu gece burada uyuyabilir miyim?” diye sordu. “Elbette, gel içeri,” dediler hayvanlar.
En rev kom luskende forbi. Hun stoppet ved votten og spurte: «Hvem er det som bor her, da?» Dyrene i votten svarte: «Vi er Pilemus Silkehår, Friskefrosk Langelår og Haremann Hoppsadans. Hvem er du?». «Jeg er Revemor Silkesvans. Kan jeg få sove her i natt?» spurte hun. «Ja da, bare kom inn», svarte dyrene.
Eldivendeki dört hayvan birden, birinin eldiveni kokladığını duydular. Dışarı baktılar ve bir kurt gördüler. Kurt sordu: “Burada kim yaşıyor bakalım?”
Hayvanlar cevapladı: “Biz İpek Tüylü Farem, Uzun Bacaklı Canlı Kurbağayız, Zıplayan Dansçı Tavşanız ve İpek Kuyruklu Tilki Anneyiz. Sen kimsin?” “Ben Hiç Doymayan Kurtum. Bu gece burada uyuyabilir miyim?” diye sordu. “Elbette, gel içeri,” dediler hayvanlar.
De fire dyrene i votten hørte plutselig at noen snuste på votten. De tittet ut og så en ulv. Ulven spurte: «Hvem er det som bor her, da?» Dyrene i votten svarte: «Vi er Pilemus Silkehår, Friskefrosk Langelår, Haremann Hoppsadans og Revemor Silkesvans. Hvem er du?». «Jeg er Ulven Aldrimett. Kan jeg få sove her i natt?» spurte han. «Ja da, bare kom inn», svarte dyrene.
Artık eldivenin içinde beş hayvan vardı. Bir yaban domuzu eldivene yaklaştı, hırladı ve sordu: “Burada kim yaşıyor bakalım?”
Eldivendeki hayvanlar cevapladı: “Biz İpek Tüylü Farem, Uzun Bacaklı Canlı Kurbağayız, Zıplayan Dansçı Tavşanız, İpek Kuyruklu Tilki Anneyiz ve Hiç Doymayan Kurtuz. Sen kimsin?” “Ben Domuzcuk Burunsür. Bu gece burada uyuyabilir miyim?” diye sordu. “Artık burada yer kalmadı…” dediler hayvanlar. “Olsun, ben kendimi küçücük yaparım,” dedi yaban domuzu ve eldivenin içine sürünüp girdi.
Nå var det fem dyr i votten. Et villsvin gikk bort til votten, gryntet og spurte: «Hvem er det som bor her, da?» Dyrene i votten svarte: «Vi er Pilemus Silkehår, Friskefrosk Langelår, Haremann Hoppsadans, Revemor Silkesvans og Ulven Aldrimett. Hvem er du?». «Jeg er Villsvinet Trynebrett. Kan jeg få sove her i natt?» spurte han. «Det begynner å bli veldig trangt her nå …» svarte dyrene. «Nei da, jeg skal gjøre meg så liten jeg kan», sa villsvinet og krabbet inn i votten.
Çok geçmeden bir ayı ağır ağır eldivene doğru geldi. Ayı sordu: “Burada kim yaşıyor bakalım?”
Hayvanlar cevapladı: “Biz İpek Tüylü Fare, Uzun Bacaklı Canlı Kurbağ, Zıplayan Dansçı Tavşan, İpek Kuyruklu Tilki Anne, Hiç Doymayan Kurt ve Domuzcuk Burun tahtayız, sen kimsin?”
“Ben Koca Ayı Baba Patitop. Bu gece burada uyuyabilir miyim?” diye sordu. “Maalesef seni içeri alamayız. Artık yer kalmadı,” dediler hayvanlar.
“Olur olur,” dedi ayı, “Sadece biraz sıkışırsanız, olur.”
Ikke lenge etter kom en bjørn labbende bort til votten. Bjørnen spurte: «Hvem er det som bor her, da?» Dyrene i votten svarte: «Vi er Pilemus Silkehår, Friskefrosk Langelår, Haremann Hoppsadans, Revemor Silkesvans, Ulven Aldrimett og Villsvinet Trynebrett. Hvem er du?». «Jeg er Bamsefar Labbdiger. Kan jeg få sove her i natt?» spurte han. «Vi kan dessverre ikke la deg komme inn. Det er ikke mer plass», svarte dyrene. «Jo da», sa bjørnen, «bare trykk dere sammen, så går det nok».
Ayı da içeriye sıkıştı ve diğerleriyle birlikte eldivene girdi. Hayvanlar birbirine iyice sokularak hepsi sığmaya çalıştı. Artık eldivenin içinde yedi hayvan vardı ve içerisi çok dardı.
Bjørnen presset seg inn i votten sammen med de andre. Dyrene klemte seg sammen så alle fikk plass. Nå var det syv dyr inne i votten og det var veldig trangt.
Ormanın öbür tarafında yaşlı adam evine dönmüştü. Eldivenlerinden birini kaybettiğini fark etti. Onu bulmak için geri dönmeye karar verdi. Köpeği önden koştu.
På den andre siden av skogen kom den gamle mannen hjem. Da oppdaget han at han hadde mistet den ene votten sin. Han bestemte seg for å gå tilbake for å lete etter den. Hunden løp i forveien.
Köpek, karda yatan eldiveni gördü. Eldiven hareket ediyordu! Köpek havlamaya başladı: “Hav, hav, hav!” Eldivendeki hayvanlar, yüksek havlamayla uyandılar ve hızla dışarı çıkıp ormana kaçtılar.
Hunden fikk øye på votten som lå i snøen. Votten bevegde seg i snøen! Hunden bjeffet mot den: «Voff, voff, voff!» Dyrene i votten ble vekket av den høye bjeffingen, og kom seg ut av votten før de raskt forsvant ut i skogen.
Adam eldiveni yerden aldı. Tekrar eline geçirdiğinde, o kadar uzun süre karda kalmış olan eldivenin hâlâ nasıl bu kadar sıcak olduğunu anlayamadı.
Mannen plukket opp votten. Da han tok den på seg igjen, kunne han ikke skjønne at den fortsatt var så varm etter å ha ligget i snøen så lenge.
Gökten üç elma düşmüş: Biri anlatanın, biri dinleyenin, biri de bu güzel masaldan ders alanın başına.
Snipp, snapp, snute, så var eventyret ute.
Skinnvotten//DERI ELDIVEN
Illustrasjoner ved Katarina Skog Hundal
Revidert i 2025 av Nasjonalt senter for flerkulturell opplæring
Forsidedesign: Mari Helén Holum
Revisjon og lydstøtte (2025) på tyrkisk: Birgül Yüksel
ISBN:
Copyright © 2026 · NAFO
Lisensieret under en Creative Commons Navngivelse-
IkkeKommersiell-DelPåSammeVilkår 4.0 Internasjonal lisens.
Du finner flere flerspråklige fortellinger gratis på morsmål.no/fortellinger
Der finner du også tilleggsressurser og lydstøtte til fortellingene.
Copyright © 2026 · NAFO
Lisensieret under en Creative Commons Navngivelse-
IkkeKommersiell-DelPåSammeVilkår 4.0 Internasjonal lisens.
