17.mai – Norges nasjonaldag // هفده می – روز ملی ناروی
روز ملی ناروی – ۱۷ می
۱۷ می روز ملی ناروی است. این روز به این دلیل تجلیل میشود که ناروی در تاریخ ۱۷ می سال ۱۸۱۴ قانون اساسی خود را تصویب کرد.
پیش از سال ۱۸۱۴، ناروی برای بیش از ۴۰۰ سال بخشی از کشور دانمارک بود. در آن زمان، پادشاه دانمارک بالاترین مقام قدرت در ناروی بود و مردم ناروی مجبور بودند از قوانینی که در دانمارک تصویب میشد، پیروی کنند.
در سال ۱۸۱۴، رویدادهای مهمی در اروپا رخ داد. مردم ناروی نیز میخواستند کشور مستقل و قوانین خود را داشته باشند. به همین دلیل، قانون اساسی ناروی در همان سال نوشته و تصویب شد.
قانون اساسی ناروی در ایدسوول (Eidsvoll) نوشته شد.
در سال ۱۸۱۴، تعداد ۱۱۲ مرد از مناطق مختلف ناروی گرد هم آمدند تا قانون اساسی این کشور را بنویسند. این افراد اعضای مجلس ملی بودند که به نام «مجلس مؤسسان» نیز یاد میشد.
آنها در مدت شش هفته قانون اساسی ناروی را نوشتند. سرانجام، در تاریخ ۱۷ می سال ۱۸۱۴، قانون اساسی تصویب شد و توسط کریستیان فریدریک (Christian Frederik) به امضا رسید.
به همین دلیل، ۱۷ می به عنوان روز ملی ناروی شناخته میشود و هر سال از این روز تجلیل میگردد.

این نقاشی «ایدسوول ۱۸۱۴» (Eidsvoll 1814) نام دارد و توسط اسکار ورگلاند (Oscar Wergeland) کشیده شده است.
منبع: ویکیپدیا
۱۷ میروز پرچم است
۱۷ می در ناروی روز رخصتی عمومی است و شاگردان مکاتب و بیشتر مردم در این روز رخصت هستند.
این روز همچنان یکی از روزهای رسمی برافراشتن بیرق در ناروی است. به این معنی که تمام ساختمانهای دولتی و شاروالیها (کمونها) باید در این روز بیرق ناروی را برافرازند. بسیاری از مردم و نهادهای خصوصی نیز در روز ۱۷ می بیرق ناروی را برافراشته میکنند.
بیرق ناروی در سال ۱۸۲۱ طراحی شد و دارای سه رنگ سرخ، سفید و آبی است که به عنوان رنگهای آزادی شناخته میشوند. صلیب روی بیرق نیز نشاندهندهٔ پیشینهٔ مسیحی کشور ناروی است.

در روز جشن ملی ناروی، معمول است که مردم بهترین کالاهای خود را میپوشند. بسیاری از مردم کالای سنتی ناروی را که به نام «بوناد» (Bunad) یاد میشود، یا دیگر کالاهای ملی و سنتی خود را به تن میکنند.
در روز ۱۷ می، همچنان محافل و برنامههای مختلف جشن در مکاتب، پارکها و مراکز شهرها برگزار میشود. در این محافل، سخنرانیهایی نیز به مناسبت روز ملی ناروی صورت میگیرد.
مارش اطفال
۱۷ می در ناروی به نام «روز اطفال» نیز یاد میشود. در این روز، شاگردان مکاتب در سراسر کشور در راهپیماییهای جشن ملی شرکت میکنند. آنها بیرقهای ناروی را تکان میدهند، هورا میکشند و آواز میخوانند. گروههای موسیقی نیز در جریان راهپیمایی آهنگهای مختلف مینوازند.
در این روز، بسیاری از مردم سرود ملی ناروی را که به نام «بلی، ما این سرزمین را دوست داریم» (Ja, vi elsker dette landet) یاد میشود را میخوانند.
شاعر معروف ناروی، بیورنستیرنه بیورنسون (Bjørnstjerne Bjørnson)، متن سرود ملی را در سال ۱۸۵۹ نوشت. سپس در سال ۱۸۶۳، پسر کاکای او، ریکارد نوردروک (Rikard Nordraak)، آهنگ سرود ملی را ساخت.


روسهای آبیپوش (Blåruss) و روسهای سرخپوش (Rødruss)
در این تصویر، راهپیمایی کودکان در مقابل قصر شاهی در اسلو دیده میشود و اعضای خانوادهٔ سلطنتی نیز در بالکن قصر ایستادهاند.
جشن روس ها
در ناروی، شاگردانی که سال آخر مکتب لیسه را سپری میکنند، به نام «روس» (Russ) یاد میشوند و پایان دورهٔ مکتب خود را جشن میگیرند. بعضی از آنها سیزده سال درس خواندهاند.
روسها معمولاً کالاهای سرخ میپوشند و با قلمهای مخصوص روی کالاهای یکدیگر پیام مینویسند. آنها در ماه می جشنها و برنامههای مختلفی برگزار میکنند.
بسیاری از روسها موترها و بسهای مخصوص خود را دارند و با پخش موسیقی با صدای بلند در شهر گشتوگذار میکنند.
آنها همچنان با معلمان خود شوخی میکنند و گاهی صبح زود در روز ۱۷ می، معلمانشان را از خواب بیدار میکنند.
در بسیاری از مناطق ناروی، روسها به صورت گروهی در راهپیماییهای جشن ملی شرکت میکنند، میرقصند، آواز میخوانند و حرکات خندهدار انجام میدهند..
فامیل شاهی
پادشاه ناروی، هاکون (Haakon) نام دارد. او در تاریخ ۲۸ اگست سال ۲۰۲۶، پس از وفات پدرش، پادشاه هارالد (Harald)، به پادشاهی رسید.
ملکهٔ ناروی مته ماریت (Mette-Marit) نام دارد. مادر پادشاه هاکون، ملکه سونیا (Sonja) است.
هر سال در روز ۱۷ می، پادشاه، ملکه و دیگر اعضای خانوادهٔ سلطنتی در بالکن قصر شاهی در اسلو میایستند و برای شاگردانی که در راهپیمایی روز ملی شرکت میکنند، دست تکان میدهند.
راهپیمایی کودکان در سرک اصلی شهر اسلو، که به نام «کارل یوهانس گاته» (Karl Johans gate) یاد میشود، برگزار میگردد.
این راهپیمایی از مقابل قصر شاهی عبور میکند. تمام شاگردان و معلمان به سوی خانوادهٔ سلطنتی دست تکان میدهند و اعضای خانوادهٔ سلطنتی نیز با تکان دادن دست به آنها پاسخ میدهند.
در شهر اسلو، شاگردان بیش از صد مکتب در این راهپیمایی شرکت میکنند.





