Hvordan myggen kom til Sápmi//پشه‌ها چگونه به ساپمی آمدند

در زمان‌های بسیار دور، در سرزمین ساپمی، در نواحی دوردست شمال، چندین خانواده با هم در یک سیدا، یک دهکده کوچک، زندگی می‌کردند. در این سیدا/ دهکده، یک آهکّا، یا پیرزنی سالخورده، زندگی می‌کرد. آهکّا اندام کوچک داشت، چابک و پرتلاش بود. او همراه با خانواده‌ و سگ‌ اش، رانّه، در یک خانه/کلبهٔ سنتی گِلی زندگی می‌کرد. کودکان عاشق بازی کردن با رانّه بودند. این خانه/کلبه در کنار رودخانه‌ای قرار داشت که خانواده از آن رود خانه آب می‌آوردند و ماهی‌گیری می‌گرفتند.

روزی، هنگامی که آهکّا برای آوردن آب به کنار رودخانه رفته بود، آسمان باز شد و آفریدگار زمین نزد او فرود آمد.

آفریگار زمین تازه پشه‌ها را آفریده بود. او تمام دستهٔ پشه‌ها را درون خریطه/ بوجی ای گذاشته و درِ آن را با دو گره محکم بسته بود. او بوجی را به آهکّا داد، بدون آن‌که به او بگوید چه چیزی درون آن است، و از او خواست که به‌خوبی از آن نگهداری کند.

آهکّا از اعتمادی که به او شده بود سپاسگزاری کرد و بوجی را گرفت. او قول داد که هرگز آن را باز نکند و به هیچ‌کس دیگری ندهد.

آهکّا بوجی را با خود به کلبه برده و به‌خوبی از آن مراقبت می‌کرد تا نه کودکان و نه هم سگ شان به آن دسترسی پیدا کنند. به همین دلیل، او بوجی را همه‌جا با خود می‌برد. حتی هنگامی که برای کار کردن به بیرون می‌رفت، آن را با خود می‌برد و شب‌ها هنگام خواب، کیسه را زیر سرش می‌گذاشت و از آن به‌عنوان بالش استفاده می‌کرد. اما در تمام این مدت، می‌توانست صدای وزوز و صداهای دیگری که از داخل کیسه می‌آمد را، بشنود.

آهکّا بسیار کنجکاو بود که بداند چه چیزی درون بوجیست که وزوز می‌کند. دلش می‌خواست نگاهی به داخل آن بیندازد، اما به یاد آورد که قول داده بود بوجی را باز نکند.

پشه‌ها شبانه‌روز درون بوجی جنب‌وجوش داشتند و آهکّا هر لحظه بیشتر از صدای وزوز آن‌ها خسته و دلزده می‌شد.

او با صدای آرام به بوجی گفت: ــ لطفاً خاموش باشید. اما پشه‌ها برای زندگی در اسارت آفریده نشده بودند. آن‌ها شب و روز همچنان وزوز می‌کردند و درون بوجی به این‌سو و آن‌سو پرواز می‌کردند وهیچگاه آرامشی نبود.

سرانجام دیگر نتوانست تحمل کند؛ باید می‌فهمید که این صدا های داخل بوجی از چیست.

آهکّا با خود فکر کرد که درست و منصفانه هم خواهد بود که بدانم واقعاً از چه چیزی مراقبت می‌کنم. او با احتیاط تار دور بوجی را شُل کرد تا بتواند ببیند درون آن چیست.

پیش از آن‌که آهکّا به خود بیاید، پشه‌ها از بوجی بیرون پریدند. پشه‌ها به هر سو پراکنده شدند و هم انسان‌ها و هم حیوانات را نیش زدند!

آهکّا بسیار وحشت‌زده شد! او به دنبال پشه‌ها دوید و تلاش کرد آن‌ها را دوباره درون بوجی جمع کند، اما این کار کاملاً ناممکن بود، زیرا تعدادشان بسیار زیاد بود و همه بسیار خورد و کوچک بودند.

پشه‌ها آزاد شده بودند!

آن زمان که آفریگار زمین از آهکّا خواست از بوجی مراقبت کند، می‌دانست که او خیلی زود خسته خواهد شد و پشه‌ها را آزاد خواهد کرد.

با آن‌که پشه‌ها می‌توانند برای انسان‌ها و حیوانات آزاردهنده باشند، در عین حال مفید نیز هستند. پشه‌ها غذای ضروری پرندگان و ماهی‌ها هستند و برای تکثیر گل‌ها و گیاهان دیگر نیز کمک می‌کنند.

پشه‌ها همچنین کمک رسان خوب سامی‌ها هستند. آن‌ها با راندن گوزن‌های شمالی به سوی ارتفاعات کوهستانی، به جمع شدن گلهٔ گوزن‌های شمالی کمک می‌کنند.

از همان زمانی که آهکّا بوجی را باز کرد و پشه‌ها توانستند از آن بیرون بیایند، پشه‌ها هر تابستان دوباره به ساپمی بر‌می‌گردند.

گفته می‌شود که پشه ها همیشه تا روز سنتهانس (جشن مقدس کاتولیک ها) برمی‌گردند، حتی اگر برای رسیدن به آنجا مجبور شوند از چوب‌دستی کمک بگیرند.

و این‌گونه بود که پشه‌ها به ساپمی آمدند!